Despois de semanas de seca, vento e incendios, mañá chegará, por fin, a chuvia. Os incendiarios -que non pirómanos- xa o saben, e por iso xa hoxe deixaron de traballar. Agora será o momento para as riadas de lama negra procedente dos montes queimados, que quedarán aínda máis desprotexidos despois de teren perdido a súa cobertura vexetal. A imaxe marciana de máis abaixo está cada vez máis preto.
Acabo de descubrir que a roda do rato se pode pulsar e que equivale ao botón central.
Como diría Madonna, like a virgin (en informática).
Por fin, despois de semanas de patrioterismo, forofismo e panfletismo, volvemos á realidade de todos os días. Xa non volveremos ver bandeiras españolas (onde as agachan o resto do tempo?) e as páxinas de deportes dos xornais deixarán de estar pragadas de artigos que parecen escritos por adolescentes idólatras. Agás cando se trate de Fernando Alonso, claro.
Será o momento de preocuparse do que de verdade interesa. Ai, non, que estamos no verán!
Todo volve ser coma antes, despois das lixeiras molestias causadas por algún impertinente descoñecido que, desgrazadamente, seguirá facendo das súas por aí adiante ata que o metan no caldeiro.
Hoxe crackeáronme a base de datos do blog. Así que tardarei algún tempo en restaurar os contidos, porque non fixen o recomendabilísimo labor de facer copias da mesma cada pouco. A última era do 22 de febreiro. Un millón de grazas a Blogalego por gardar un arquivo de todos os posts ata agora.
Engádega: Xa están recuperados os artigos e comentarios de marzo. Só falta abril. Mañá estará todo recuperado -e xa teño copia de seguridade de todo-. 😉
