Categorías
Humidtown Mass media etc Produción propia

Volveu ‘A Ración’

Pois despois de moito tempo volveu esta publicación tan interesante e que só ten primeira páxina.

Aínda que a ficción nunca chegará a superar a realidade, velaquí unha nova entrega d’A Ración.

A Ración 4

Categorías
Endogamia Gotta throw'em out Humidtown

Cousas que pasan -ultimamente- en Compos

Austeridade selectiva: non darlle nin un can ao que queremos que morra de inanición económica porque non nos interesa que exista, mentres seguimos estragando millóns en asuntos socialmente inútiles pero ideoloxicamente afíns, que ao final, ademais, poden resultar un fracaso estrepitoso. Eu non te agardo!

Pola miña parte, eu xa deixei Compostela, aínda que non sei se temporal ou definitivamente, nin até cando.

Eu non te agardo

Categorías
Endogamia Fotos Humidtown

Festiguai

Moitas cousas pasaron este sábado, pero será mellor contalo en fotos.
ricos
Que ricos son os xelados de Brión!
dobre de Ghanito
Mesmo había xente disfrazada dos seus blogueiros favoritos, como este dobre de Ghanito, coa cara igual de pixelada.
Ranchinchancho
Tamén apareceu un tal Ranchinchancho, con cornos postos por man inocente.
Berto e Paco Rodríguez
Carlos Callón e Iria Aboi
Non faltaron figuras senlleiras do pensamento nacionalista.
Armadas portuguesas
Os libreiros querían facer caixa e supuxeron que habería moitos reintegratas dispostos a mercar as súas rarezas.
Software libre
E tamén visitamos a carpa do software libre. Ghanito (o de verdade) quixo comprobar que Fran Diéguez está cada día máis forte.

Categorías
Endogamia Humidtown

Día da Patria

Un día de reencontros e, igual, de novas amizades inimizades. Haberá fotos.

Categorías
Cultura IN Endogamia Humidtown

May’s Blood

Ao final a convocatoria foi a metade do esperado, é dicir, de dúas persoas. Aínda que chegamos a pensar en cambiar de filme por falta de quorum, ao final, Mourullo e un non-servidor decidimos seguir fieis ao programa, máis que nada porque era o único filme que nos daba a tempo a ver despois de xantar.

A ambientación da vida cotiá da época moi ben, co vestiario e todo iso, pero… un pouquiño longa, señor Garci -quen, por certo, fai a voz en off do principio-. E o final, precipitado (despois das dúas horas e media anteriores), con ese look-cutre-de-que-los-españoles-no-sabemos-hacer-escenas-de-acción, e uns surrealistas planos finais onde se bota a faltar a Espe. Memorábel o cameo de Luis Herrero e a participación de eternos secundarios do cinema hispano. Os protas… digamos que son bastante mellores ca os actores de Física y Química.

Sangre de mayo